كلام نور

امام باقر عليه السلام فرمودند:‹‹سه چيزبلندي درجه است،سه چيز كفاره ي گناه،سه چيز كشنده وسه چيز نجات بخش؛اما بلندي مقام :درسلام كردن به همه ي افراد،مهمان كردن،ونماز نيمه شب است. واما كفاره:در زمستان شاداب وضو گرفتن،شب وروز به مسجد رفتن،مواظبت بر جماعت كردن.  اما كشنده:بخلي كه از آن پيروي كنند،هوي وهوسي كه دنبالش روند وخودپسندي. وبالاخره نجات بخش:ترس از خدا درعيان ونهان،اقتصاد در توانگري وفقر،و سخن عادلانه در خرسندي و خشم.

سلطان سخاو كرم و جود

تاصورت پيوندجهان بود علـــــــــــــي بود                  تانقش زمين بودوزمان بود،علــــــي بود

     شاهي كه ولي بود ووصي بود،علي بود                  سلطان سخاوكرم و جـــود علــــــي بود

              مسجود ملائـــــك كه شدآدم،زعلي شد                  آدم چويكي قبله ومسجود علــــــي بود

                       هم آدم وهم شيث وهم ايوب و   ادريس                  هم يوسف و يونس وهم هودعلــي بود

              هم موسي و عيسي و خضرو هم الياس                  هــم صــــــالح پيغمبر وداوود علـــي بود

       آن شيــــــــــــــر دلاور كه زبهر طمع نفس                   در خوان جهان پنجه نيالود علــــــي بود

آن كاشف قرآن كه خــــــــدا در همه قرآن                   كردش صفت عصمت وبستــود علي بود

      آن عارف سجاد كه خاك درش از فـــــــدر                    از كنگره ي عــــرش برافزود علــــــي بود

            آن شـــــــاه سرافــــراز كه اندر ره اسلام                     تاكار نشد راست نياسـود علـــــــي بود

                      آن قلعه گشـــــــايي كه در قلعه ي خيبر                     بركند به يك حمله وبگشود علـــــي بود

           چندانكه در آفـــــاق نظـــــــر كردم وديدم                       ازروي يقين در همه موجود علــــي بود

     اين كفر نباشد سخن كفر نه ايــن است                      تاهست علي باشد تا بود علـــــي بود

گاهي ليوان رازمين بگذار

استـاد در شـروع كلاس درس،ليـواني پر از آب به دست گرفت،آن را بالا گرفت كه همه ببينند؛ بعداز شاگردان پرسيد:« به نظرشما وزن ليوان چقدراست؟ »
شاگردان جواب دادند:« 50گرم،100گرم،150گرم...»
استادگفت: «مـن هـم بـدون وزن كـردن نمي دانم دقيقـا وزنش چقـدر است، امـاسوال من اين است: اگر من اين ليوان آب را چند دقيقه همين طور نگه دارم،چه اتفاقي خواهدافتاد؟»
شاگردان گفتند:«هيچ اتفاقي نمي افتد.»
استاد پرسيد:‹خوب اگريك ساعت همين طور نگه دارم،چه اتفاقي مي افتد؟»
يكي از شاگردان گفت:« دستتان كم كم درد مي گيرد.»
استاد گفت:« حق باتوست،حالااگريك روز تمام آن را نگه دارم چه؟»
شاگرد گفت:« عظلاتتان به شدت تحت فشار قرار مي گيرند و فـلج مي شونـدومطـمئنا كارتان به بيمارستان خواهد كشيد »
وهمه ي شاگردان خنديدند.                                    
استاد گفت: « خيـلي خوب است ،ولي آيا در اين مدت وزن ليوان تغييركرده است؟»
شاگردان گفتند:«نه.»
استادپرسيد:« پس چه چيز باعث درد و فشـار روي عظـلات مي شـود؟در عـوض من چه بايد بكنم؟
شاگردان گيج شدند.يكي از آنها گفت:« خب ليوان رازمين بگذاريد.»
استادگفت:«دقيقا مشكلات زندگي هم همين است،اگر آنها را چند دقيقه در ذهنتان نگه داريد ،اشكالي ندارد،اما اگر مدت طولاني تري به آنها فكر كنيد،به درد خواهند آمد،واگر بيشترنگهشان داريد فلجتان مي كنند و ديگر قادر به انجام كاري نخواهيد بود. فكر كردن به مشكلات زندگي مهم است امامهم تر آن است كه در پايان هر روز آنها را زمين بگذاريد.به اين ترتيب تحت فشار قرار نمي گيريد.هرروز صبح سر حال وقوي بيدار مي شويد و قادر خواهيد بود از عهده ي هر مساله وچالشي برآييد.»
پس يادت باشد ليوان آب را همين امروز زمين بگذاري،زندگي همين است.

دلبستگي

دل به دنيابستن آسان وبـريدن مشكل است           گل به شاخ آرزوديدن،نچيدن مشكل است

روزوشب دنبال سيم وزردويدن سخت نيست          پاي ميزان عمل،باسردويدن ،مشكل است

مي توان با آبـــرو،بانان خشك خويش ساخت          زيربــــــار منت دونان خميدن، مشكل است

همچوزالو خون مردم را  مكيــــــدن ،مي توان          طعم تلخ آتش دوزخ چشيدن ،مشكل است

مي توان ازنيش زنبور عسل ،نــــــــوش آفريد          مـــــاررا،دردامن خود پروريدن ،مشكل است

دين به ديناري،توان وقت تهيدستي فروخت            دين از كف رفته را،بازر خريدن مشكل است

الهی

افسوس که آنچه برده ایم باختنی است    بشناخته هـــا همه نشناختنی است

برداشته ایــم هـــر آنچـــه باید بگذاشت   بگذاشته ایم هرانچه برداشتنی است

الهی!

به چه بهانه ای به بیراهه روم وبه چه بهایی غفلت ورزم؟چگونه در مقابل حجت های بالغه ات سر بالا گیرم که جایی برای سستی نیست.کتاب محکمت مملو از داستان ها ،عبرت ها،موعظه ها، پندهاواندرزهاست ودلیل برای بندگانت تمام.

ای خدای صابر!

ظرف صبوری وتحملمان را وسعت بخش وجان هایمان را برای پذیرش ابتلاء خودت سرشار از رضایت واشتیاق کن.

 

فرزند رهبــــــــــر

دهر بر مراد سفلگان می چرخدتاتودر کشاکش بلا امتحان شوی واین ابتلائات نیز پیوسته می رسدتا رغبت تودر لقای حق افزون شود(لیرغب المومن فی لقاءربه)پس ای دل شتاب کن تا خود را به کربلا برسانیم.
چندروزیه این دست ذهنم روبه خودش مشغول کرده ،شاید امروز صدمین بار باشه که دارم به این دست نگاه میکنم،اخه یک انسان چقدر میتونه بزرگ باشه بااینکه انگشتانش رو در راه حفظ دین ونظام جمهوری اسلامی تقدیم کرده باز جوانمردانه وپرصلابت پای صندوق رای حاضر شده وبا افتخار شناسنامه رو به دست گرفته ،تا دلیر مردانی اینچنین پشتیبان ولایت واسلام هستند هیچ ابر قدرت ظالمی جرات نخواهد کرد نگاه چپ به ایران عزیز داشته باشه ،ولی ما چقدر تونستیم به وظیفمون عمل کنیم ،نکنه رفتار برخی از ماها دل چنین شیر مردانی رو برنجونه ،نمیدونم چرا برخی از ما تا تکیه بر مسند قدرت وثروت میزنیم نه تنها فراموش میکنیم اینان چه موهبتی هستند که با خطاهای فاحش وجبران ناپذیر خنج بر دل این مردان خدا میندازیم وناجوانمردانه تمام احساسشون رو زیر پا له میکنیم !!!
وای بر ما!وای....................!!!
ای شمایی که با حضور چنین عزیزانی پا به مجلس نهادید(افلا یعقلون؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟)

گــــل قـــــرآن

ذهن مابـــــــاغچه ای است*********گــــــل بــــایــد درآن کــــــــاشت
چه گلی بهتر ازآیات خداست*********چه گلی لایق اندیشه ی ماست

گل کوثـر،گل توحید،گل ناس*********گل مریم،گل طــــــه،گل یــــاس

گل اخلاص وتوکل به خـــــدا*********گل ایـــــمان وادب لایـــــق مــــا
ذهن ما بــــــاغچه ای است*********گـــــل در آن بـــایــــد کــــــاشت

ذهن،دروازه اندیشه ماست*********ذهن،دروازه عقـل ودل ماست
ذهن رابـــــــــــــایدشست*********گـــــل درآن بــــایـــد کــــــــاشت
گل ایمان،گل اخلاص وصفـا*********گل امیــــــد،گل مهـــــــر ووفـــا
گل قرآن،گل گل های خــدا*********همگی لایـــــق اندیشه ی مـــا
ذهن ما بــــاغچه ای است*********گــــــل در آن بـــــایـــد کــــاشت


ذهن ما گــــــــلدان است*********ریـــــــشه اش وجـــــــــدان است
نکن آلوده تو این وجدان را*********پرنکن از هــــوس این گـــلدان را
حـــــفظ کن قــــــــرآن را*********زنـــــــــــــده کــن وجـــــــــــدان را
تاسرافرازکنی ایـــــران را*********رونقی تــــــازه دهی ایــــــمان را
ذهن ما بـاغچه ای است*********گـــــــــل درآن بـــایــــــد کــــاشت

چقدر به خــــــــــــــــــدا اعتماد داریم

ساعت سازی بودکه ساعت تعمیر می کرد.روزی مردی ساعتی آوردتابرایش تعمیرکند.اوگفت:اگراین کار رابکنید ساعتم درست می شودوبعدباساعت برگشت.بعداز چنددقیقه مرددیگری ساعتی آوردوگفت:اگراین چیز کوچک را این جابگذاری وآن یکی را آنجا مطمئن هستم که دوباره مثل روز اولش کار می کند.بعدازچند دقیقه مردی ساعتی آورد ووگفت :بعداز یک ساعت می آیم تا ساعتم را ببرم .چهارمین نفرکه آمد،گفت: ساعتم درست کار نمی کند وچیزی راجع به ساعت نمی دانم،لطفا هروقت آماده شد خبرم کنید.
ما اغلب مشکلاتمان را نزد خدا می بریم وپیش از بازگشت آن هارا با خود بر می گردانیم. گاهی برای خدا تعیین تکلیف می کنیم چگونه گره از کار ما بگشایدوگاهی زمان تعیین می کنیم؛در صورتی که باید مشکلمان رابه خدا واگذار کنیم.اوخودپس ازحل مشکل ،مارا خبر میکند،چون خدا همیشه وقت شناس است.

برای دلم

 هــــــای جبهه ،کــوعلــمداران نــور       کــونـــوای گرم ســــــرداران نــــــور
هــای جبهه،کوسلحشوران عـــشق       کوشجاعان ،کوهـــــواداران عـــشق
هــای جبهه ،کـــوجـــوانان رشید             کـــوعزیزان،کـــورفیــقان شهیــــــد
بـــــــــرده ای آخـــــــــرمگرازیـــادهـا      دادمجنون،نـــــاله ی فــــریــــادهـا
 هــــای جبهه ،تــورزشب های توکو         حملــه های بی محـــابای تـــوکو
هــــای جبهه،درددلــــــهای تو کـو       گریــه ی رزمنــده ی برنـــــای توکو
هـــای جبهه،کــــوصفای نیمه شب       کــــونماز وکودعــــای نیـــــمه شب
کــــوجــــوانان غیــــــوروباوفــــــــــا        کــــــوعلــــــمداران فتـــح کـــربـــلا
هـــــای جبهه،یادآن ایــــام بخیــــــر         یادجنگجویان کـوهستان بخیــــــــــر
های جبهه ،حـــال من افسرده است         بغض تلخی درگلــــــویم مانده است

                

به نام خدای توبه پذیر

ای خداوندقابل التوبات!

از بنده مدام شکستن وازتوپیوسته بستن.ازبنده مستمرگسستن وازتوبازپیوستن.این چه قاعده ی غریبی است درعالم که معشوق،نازعاشق رامی کشد،محبوب به دنبال محب می  افتد وکریم  درپس سائل می گردد.چگونه است که آغوش پذیرش تو،گشاده تر از پای رجعت هاست؛ماراازاین همه غفلت نجات بخش.